Ανάμεσα στην αλαζονεία και στην αγωνία της επιβίωσης

Στον πολύ πυκνό πολιτικό χρόνο που τρέχει παρατηρούμε συμπεριφορές πολιτικών που

Είμαστε εις το "εμείς" και όχι εις το "εγώ".

Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ».

μπορούν να χαρακτηριστούν από ακραία αλαζονικές έως κυνικά εγωιστικές. Τέτοιες παρατηρήσεις δεν θα ξένιζαν, αν ζούσαμε σε μια χώρα που περνά μια ήρεμη πολιτική ζωή και βρίσκεται οικονομικά σε ακμαία κατάσταση.

Ωστόσο καθόλου τέτοια δεν είναι η σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Η χώρα μετεωρίζεται επί ξυρού ακμής. Να σταθεί εδώ είναι αδύνατο. Να κινηθεί προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση είναι πολύ επικίνδυνο. Ο κίνδυνος αυτός θα έπρεπε να προκαλέσει απολύτως συνετές επεξεργασίες της κατάστασης και να προχωρήσουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις σε ρεαλιστικές προτάσεις για την προάσπιση των συμφερόντων της χώρας και για τη σωτηρία της. Τίποτε από αυτά δε συμβαίνει. Το πολιτικό προσωπικό στη μεγάλη του πλειονότητα αποβλέπει, αγωνιά και ελπίζει στην προσωπική ή κομματική του επιβίωση. Δύσκολα βρίσκει κανείς στο παρελθόν αντίστοιχη κυνική και ανεύθυνη συμπεριφορά. Αδιάφοροι για τη χώρα, αγωνιούν μόνο για το τομάρι τους. Ίσως μερικοί ιδρώνουν και για τη δικαστική τους εξέλιξη. Αυτό δεν μας ενδιαφέρει. Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μέγιστο κίνδυνο.

Αυτή την κρίσιμη στιγμή θα αποδειχθεί αν τελικά τον τόπο αυτόν τον κατοικούν υπεύθυνοι ή επιπόλαιοι πολίτες. Το δικαίωμα των πολιτικών ηγεσιών να μην παίρνουν το μήνυμα των καιρών και να φέρονται με ανευθυνότητα όπως στο παρελθόν το αναγνωρίζω. Αυτοί είναι. Τους ξέρουμε. Πιστεύω όμως πως σε όλα τα κόμματα οι πολίτες-μέλη ενδιαφέρονται για το μέλλον του τόπου και για τα παιδιά τους. Είναι αυτή ακριβώς η στιγμή που τα μέλη των κομμάτων θα πρέπει να πιέσουν τις ηγεσίες προς μια κατεύθυνση υπεύθυνης στάσης απέναντι στα προβλήματα του τόπου.
Χαίρομαι, όταν βλέπω την κριτική στάση σημαντικών ανθρώπων του τόπου να προσανατολίζεται σε μεγάλο ποσοστό προς τη συμπεριφορά της κομματικής του ηγεσίας. Αυτό είναι υπεύθυνη στάση. Θλίβομαι, όταν διαπιστώνω πως γελοιότητες κομματικών ηγεσιών επιβραβεύονται και χειροκροτούνται από άκριτους και μικρόνοες υποστηρικτές.

Αυτές τις μέρες χρειάζεται στο εσωτερικό των κομμάτων η πίεση προς την εθνικά ωφέλιμη πολιτική. Νεοπαγή κόμματα ασφαλώς υπάρχουν. Ωστόσο τα στελέχη τους είναι σε μεγάλο βαθμό έμπειρα και με γνώση. Έχουν χρέος αυτά τα στελέχη να εξοβελίσουν τυχόν αλαζονικές και εγωιστικές συμπεριφορές των ηγεσιών και να ωθήσουν τα κόμματά τους προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης δυνατής συνεννόησης. Αυτό είναι η μόνη εντελώς απαραίτητη σήμερα στάση.

Αν η χώρα  βρεθεί στον γκρεμό, οι ευθύνες θα πέσουν στις πλάτες όλων.

Advertisements

About Αντώνης Μιχαηλίδης

Ο υποφαινόμενος έχει τη βάση του στις υπώρειες της Πάρνηθας, αγωνιά για την απουσία των θεσμών στην Ελλάδα και για την προϊούσα παρακμή των πάντων στη χώρα μας.
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s