Στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη των Μεταρρυθμιστών

lykoudis-708_0

Κουράστηκα να ασκώ κριτική προς όλους κι εκεί να τελειώνει η πολιτική μου παρέμβαση.

Κουράστηκα να κατηγορώ την κομματοκρατία και το πελατειακό σύστημα κι έπειτα να γυρίζω στη δουλειά, ενώ αυτοί οι παρα-θεσμοί συνεχίζουν να αλώνουν και να εξαφανίζουν το κράτος και τη χώρα μου.

Κουράστηκα να ασχολούμαι απλώς με την επιβίωση και να τα καταφέρνω, αδιαφορώντας για την κατρακύλα του τόπου συνολικά.

Δεν σκέφτηκα ποτέ να μπω σε έναν πολιτικό χώρο για να κερδίσω αξιώματα ή βόλεμα ή παράθυρα προς κάθε είδους όφελος.

Ξέρω πως το κλείσιμο στα του εαυτού μου και στον μικρόκοσμό μου είναι ολέθρια επιλογή.

Για αυτούς τους λόγους και αναζητώντας τρόπους και διεξόδους άκουσα τον λόγο του Σπύρου Λυκούδη και των ανθρώπων που εκφράζονται μαζί του και πείστηκα. Δεν πείστηκα επειδή έπρεπε να διαλέξω έναν χώρο. Πείστηκα επειδή οι ιδέες και η κριτική του εκφράζει απολύτως αυτά που σκεφτόμουν τα τελευταία χρόνια μέσα στην απογοήτευσή μου από την πολιτική αθλιότητα.

Άρχισα να συμμετέχω λοιπόν σε αυτήν τη δύσκολη προσπάθεια. Έτσι σήμερα πήγα στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, όπως θα μπορούσε να πάει ο οποιοσδήποτε πολίτης.

Άνθρωποι κάθε προέλευσης πολιτικής, ηλικιακής και κοινωνικής. Άνθρωποι που εκτιμώ για την κοινωνική ή την επιστημονική ή την πολιτική τους παρουσία. Μα και άνθρωποι (αυτοί επισκέπτες ή προσκαλεσμένοι να εκφράσουν τη γνώμη τους, που δεν εκτιμώ ή θεωρώ αναποτελεσματικούς τουλάχιστον.)

Άκουσα όμως με προσοχή τον Σπύρο Λυκούδη. Έναν άνθρωπο που μιλούσε με πάθος, με οργή, με λογική και με γνώση και επίγνωση της πραγματικότητας των τελευταίων χρόνων. Ακούστε τον κι εσείς (στον υπερσύνδεσμο πιο κάτω θα βρείτε την ομιλία του) και θα ακούσετε έναν άνθρωπο που δεν μιλά τον ξύλινο λόγο των πολιτικάντηδων, έναν άνθρωπο που έχει εξαφανίσει το «εγώ», που αγωνιά για το αύριο όχι του χώρου του αλλά της χώρας μας.

Σκληρός και αυστηρός με αυτούς που μας έφεραν μέχρι εδώ. Αλλά κι αυστηρός με όσους ζουν σήμερα κι ονειρεύονται ένα αύριο χωρίς να θυμούνται ούτε το σήμερα ούτε το χτες. Αυστηρός με όσους μάγκικα απειλούν την Ευρώπη πως θα την κάνουν να χορέψει στον ρυθμό που εκείνοι θα της βαρούν.

Ένα εκατομμύριο άνεργοι ζουν χωρίς κανένα μέσο οικονομικό. Εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι λιμοκτονούν. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι βιώνουν την ανεργία και την απογοήτευση. Όλοι αυτοί θα αποτελέσουν τα πρώτα θύματα της επαναστατικής γυμναστικής που θα αποπειραθεί αυτός που απαξιώνει τον Δημήτρη Γληνό και τον Γρηγόρη Λαμπράκη, για να συνεργαστεί με την Τζάκρη και τους ψεκασμένους.

Το σήμερα είναι άθλιο. Το αύριο ίσως καταστροφικό.

Υπάρχει ελπίδα, αν όλοι οι όμοροι χώροι συνεργαστούν. Κανείς μόνος του πλέον δεν μπορεί να έχει την εμπιστοσύνη μας. Όλοι μαζί μόνο μπορούν, αν δημιουργήσουν θεσμούς και προχωρήσουν τις μεταρρυθμίσεις, να ξαναχαράξουν τις συντεταγμένες μιας νέας πορείας για τη χώρα.

Προσωπικές ή κομματικές στρατηγικές είναι κατάπτυστες επιλογές που η ιστορία θα τις αναδείξει σε κεντρικούς παράγοντες της επερχόμενης εθνικής καταστροφής.

Θα τους αφήσουμε;

http://metarrythmistes.gr/omilia-spirou-likoudi-stin-panelladiki-siskepsi/

Advertisements

About Αντώνης Μιχαηλίδης

Ο υποφαινόμενος έχει τη βάση του στις υπώρειες της Πάρνηθας, αγωνιά για την απουσία των θεσμών στην Ελλάδα και για την προϊούσα παρακμή των πάντων στη χώρα μας.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s