Μια εποχή, μια ταινία, ένας αγωνιστής και …το Μπαλτακιστάν (α΄ μέρος)

Ξεκινώντας από το σοκ όταν δυο στενά πάνω από τη μάντρα της Οσίας Ξένης (του Μπλόκου της Κοκκινιάς) στη Νίκαια ένας μαθητής της Γ΄ λυκείου με ρώτησε με πολλή απορία: -Τελικά, δάσκαλε, ο Χίτλερ ήταν κομουνιστής ή φασίστας;

άρχισα να προσαρμόζομαι πιο γρήγορα στο τηλεοπτικό περιβάλλον στο οποίο ζω χωρίς τη θέλησή μου και παρά την αντίστασή μου σε αυτό και γι’ αυτό θα αναπαραγάγω εδώ σε συνέχειες, για να μπορεί να τη διαβάσει ο τηλεμαθητής, μια συνέντευξη που έδωσε στην ΑΥΓΗ της Κυριακής της 23ης Δεκεμβρίου 2012 ο σκηνοθέτης Στέλιος Χαραλαμπόπουλος για την ταινία που ετοιμάζει για τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Επειδή ο Λαμπράκης δεν είναι πλατεία μήτε δρόμος, διαβάστε τη συνέντευξη του σκηνοθέτη για τον αγωνιστή της ειρήνης.

Εδώ ολόκληρη η συνέντευξη: http://archive.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=738869

Ο Στέλιος Χαραλαμπόπουλος γυρίζει ταινία για τον Γρηγόρη Λαμπράκη

Τερζής Κ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/12/2012

Αποτέλεσμα έρευνας τριών χρόνων είναι το ντοκιμαντέρ για τον Γρηγόρη Λαμπράκη που ετοιμάζει αυτή την εποχή ο σκηνοθέτης Στέλιος Χαραλαμπόπουλος και αναμένεται να είναι έτοιμο την ερχόμενη άνοιξη, στην επέτειο των πενήντα χρόνων από τη δολοφονία του βουλευτή της Αριστεράς στη Θεσσαλονίκη. Ο Χαραλαμπόπουλος, που έχει καθιερωθεί πια ως σκηνοθέτης πολυβραβευμένων ντοκιμαντέρ -«Ημερολόγια Καταστρώματος – Γιώργος Σεφέρης» (2001), «Γιάννης Μόραλης» (2005), “Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη” (2008)- μας μίλησε για την ταινία και για τα αποτελέσματα της εξαντλητικής έρευνάς του -η αναζήτησή του οδήγησε και στην ανακάλυψη μιας άγνωστης ερασιτεχνικής ταινίας, της μοναδικής που απεικονίζει τον Λαμπράκη στην περίφημη Μαραθώνια Πορεία της Αθήνας, τον Απρίλιο του 1963.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΤΕΡΖΗ

* Ποιος ήταν ο Γρηγόρης Λαμπράκης; Όλοι ξέρουμε πώς δολοφονήθηκε, αλλά μάλλον γνωρίζουμε ελάχιστα για τον άνθρωπο, για την προσωπική του διαδρομή…

Με τα σημερινά κριτήρια, θα έλεγα ότι ήταν ένας κοινωνικός ακτιβιστής, ο οποίος σιγά – σιγά, όσο προχωρεί εμποτίζεται από τις ιδέες της Αριστεράς και προσαρμόζει την πολιτική του και την τακτική του σε αυτό το πλαίσιο. Ήταν ένας άνθρωπος ευαισθητοποιημένος κοινωνικά, που καταγόταν από την Κερασίτσα Αρκαδίας, από μια οικογένεια με 18 παιδιά. Γνώριζε τον πόνο και την φτώχεια των ανθρώπων, κι αυτό τον οδήγησε να βρίσκεται στο πλευρό των πιο αδύναμων. Υπήρξε πολύ καλός αθλητής στίβου και πολυβαλκανιονίκης, με ρεκόρ 7,37 μέτρα στο άλμα εις μήκος, που το κατέκτησε το 1938 και καταρρίφθηκε 21 χρόνια αργότερα.

Στην Κατοχή, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, οργάνωνε συσσίτια για τους αθλητές. Έγινε υφηγητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, ενώ το δίτομο έργο του για την ενδοκρινολογία ήταν το μοναδικό σχετικό ελληνικό σύγγραμμα στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Εκλέχτηκε βουλευτής το 1961, συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ. Δεν είχε μαρξιστική κατάρτιση, αλλά ενεργοποιήθηκε σε πολλά θέματα που αγγίζουν την ατζέντα της Αριστεράς. Ωστόσο, ξέφευγε λίγο από τα στερεότυπα της Αριστεράς, ήταν πληθωρικός και ορμητικός. Στο ταξίδι που θα κάνει στη Μόσχα το 1962, σημειώνει στο ημερολόγιό του με κριτική διάθεση τις ελλείψεις που διαπιστώνει, π.χ. βλέπει να κάνουν καισαρικές χωρίς νάρκωση… Ο Λαμπράκης ήταν πολύ ευαίσθητος άνθρωπος, έκλαιγε συχνά, κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό. Συγχρόνως είχε ευθύτητα και παλικαριά, λεβεντιά, που συγκινούσε και φυσικά ενέπνεε τη νεολαία…

* Έγινε ευρύτερα γνωστός με τη «μοναχική» πορεία ειρήνης που έκανε από τον Μαραθώνα, κόντρα στην απαγόρευση της τότε κυβέρνησης Καραμανλή, τον Απρίλιο του 1963…

Ναι, στις 21 Απριλίου του 1963, στο πρότυπο των αντίστοιχων εκδηλώσεων για την ειρήνη που γίνονταν στο εξωτερικό, με ηγετική μορφή τότε τον φιλόσοφο Μπέρτραντ Ράσελ, οργανώνεται και στην Ελλάδα η πρώτη μαραθώνια πορεία ειρήνης, που απαγορεύεται όμως από την κυβέρνηση.

Σε ένα κλίμα γενικευμένης καταστολής, κινητοποιούν όχι μόνο μόνο την αστυνομία αλλά και τον στρατό και η προσυγκέντρωση που γίνεται στους Αμπελόκηπους, διαλύεται με τη βία, με 2.000 συλλήψεις! Στόχος ήταν να εμποδίσουν τον κόσμο να φτάσει στον Tύμβο του Μαραθώνα απ’ όπου θα ξεκινούσε η πορεία. Ο Λαμπράκης όμως, οδηγώντας το αυτοκίνητό του, με τη γυναίκα του και μερικούς φίλους καταφέρνει να παρακάμψει τα μπλόκα που είχαν στηθεί, επικαλούμενος και τη βουλευτική του ιδιότητα, και φτάνει τελικά μόνος του στον Μαραθώνα. Λειτουργεί περίπου σαν καμικάζι, χωρίς κομματικό σχέδιο. Εκεί βγάζει το πανό με τη λέξη «ΕΛΛΑΣ» και το σύμβολο της ειρήνης, και αρχίζει την πορεία προς την Αθήνα, έχοντας δίπλα του ελάχιστους ανθρώπους. Στην περιοχή θα βρεθεί και ο παλιός φίλος του Λαμπράκη, από την εποχή που έκανε κλασικό αθλητισμό, ο φωτορεπόρτερ Ανδρέας Καλογερόπουλος, που θα απαθανατίσει με τον φακό του εκείνες τις στιγμές. Ο Λαμπράκης θα βαδίσει σχεδόν 18 χιλιόμετρα και θα τον συλλάβουν τελικά κοντά στη Ραφήνα, ενώ θα δεχτεί και επίθεση από παρακρατικούς… «Αυτός ο άνθρωπος δεν περπατούσε, κάλπαζε…», θυμούνται οι φίλοι του που τον περίμεναν εκεί, γιατί η αστυνομία δεν τους είχε επιτρέψει να προχωρήσουν μαζί του μέχρι τον Μαραθώνα.

* Είχε μετατραπεί πια σε ήρωα της Aριστεράς… Λίγες μέρες μετά, στην εκδήλωση που διοργανώνει η Αριστερά για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, ο Λαμπράκης αποθεώνεται μόλις μπαίνει στο γήπεδο… Και μιλώντας στη Βουλή, σε μια ομιλία που έμελλε να είναι η τελευταία του, δηλώνει «Γνωστοποιούμεν εις την κυβέρνησιν ότι ημείς θα εξακολουθήσω μεν τους αγώνας διά να κατοχυρωθή η Eιρήνη εις τον κόσμον…», παρ’ όλο που λάμβανε συνεχώς επιστολές που έλεγαν “Γιατρέ, πρόσεχε, θα σε φάνε”.

Έχει προηγηθεί στις 13 Μαρτίου 1963 το επεισόδιο στη Βουλή με τον περίφημο «Μιχάλαγα», τον γερμανοντυμένο στη διάρκεια της Κατοχής Κώστα Παπαδόπουλο, που έγινε βουλευτής Κιλκίς με την ΕΡΕ. Στη διάρκεια μιας συνεδρίασης, ξεκινώντας από μια φραστική αντιπαράθεση, ο Μιχάλαγας επιτίθεται και χτυπά τον Αντώνη Μπριλλάκη, που ήταν στα μπροστινά έδρανα της ΕΔΑ. Μόλις το βλέπει αυτό ο Λαμπράκης, από τα «ορεινά» που καθόταν, πηδά πάνω από τα έδρανα και με μια γροθιά ξαπλώνει κάτω τον Μιχάλαγα. Αμέσως όρμησαν πάνω του δεκάδες βουλευτές της ΕΡΕ και τον χτύπησαν… Και στις 28 Απριλίου έχουμε το επεισόδιο με τη Φρειδερίκη στο Λονδίνο, ο Λαμπράκης φτάνει εκεί και συνοδεύοντας την Μπέτυ Αμπατιέλου ζητάει ακρόαση από τη βασίλισσα (για τον φυλακισμένο Αντώνη Αμπατιέλο), η οποία αρνείται να τον δεχτεί. Ο Λαμπράκης τότε δίνει συνέντευξη στις βρετανικές εφημερίδες, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι στην Ελλάδα δεν κυβερνά η κυβέρνηση ή ο βασιλεύς αλλά η βασίλισσα. Η Φρειδερίκη λέγεται ότι ενοχλήθηκε πάρα πολύ από την παρέμβαση Λαμπράκη και είπε, “Δεν θα με απαλλάξει κανείς από αυτόν τον άνθρωπο;”. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Advertisements

About Αντώνης Μιχαηλίδης

Ο υποφαινόμενος έχει τη βάση του στις υπώρειες της Πάρνηθας, αγωνιά για την απουσία των θεσμών στην Ελλάδα και για την προϊούσα παρακμή των πάντων στη χώρα μας.
This entry was posted in πολιτική ιστορία, αγωνιστές. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s