Να τι θα ψηφίσω στις εκλογές της Κυριακής

Η Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια πέρασε διά σφύρας και άκμονος και εξήλθε πολυτραυματίας. Όλοι οι Έλληνες και οι ξένοι που ζουν στην Ελλάδα και επιβιώνουν με τον κόπο τους και όχι με κλοπές, κομματικά ταμεία, ύποπτα κυκλώματα ή άλλες δυσώδεις επιλογές, έχουν δει τη ζωή τους να κατρακυλά σε βάραθρα πρωτόγνωρης ανέχειας και ερωτοτροπούν ήδη με την αγία …κατάθλιψη.

Ιδίως όμως οι απόμαχοι της ζωής, οι γέροντες και οι γερόντισσες που εργάστηκαν στο χωράφι ή στο εργοστάσιο, στο κατάστημα ή και στο δρόμο, οι συνταξιούχοι της πενιχρής σύνταξης, βιώνουν πλέον ένα τραγικό αδιέξοδο. Ζούσαν ήδη προ μνημονίου σε έσχατη εξαθλίωση χάρη στην υποστήριξη των παιδιών τους ή σε ποικίλες μεθόδους εξοικονόμησης των προς το ζην. Τώρα όμως υποφέρουν βουβά αυτήν την αθλιότητα στην οποία τούς έχουν απορρίψει (σαν κοινωνικά απορρίμματα η αναλγησία του Λοβέρδου, ο μεγαλομανής παχυδερμισμός του Βενιζέλου, ο πράσινος (από τα πράσα) διαλογισμός του Παπανδρέου και οι καμόρες, οι μαφίες και οι συμμορίες της ΝΔ.

Ασφαλώς όμως και οι αριστερές δυνάμεις φέρουν πελώριες ευθύνες. Η σοβιετοειδής ιδιωτεία του ΚΚΕ, η άκρως ευερέθιστη κοιλιακή χλωρίδα των ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ (που μέχρι χτες συναγελάζονταν με τους δεξιούς και τους πασόκους σε ΔΣ δημοσίων οργανισμών και επισκέπτονταν με τα κλεμμένα της ΔΕΗ και του ΟΤΕ ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά σήμερα -ενόψει της έσχατης ένδειας των Ελλήνων- δεν μπορούν να δουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου) είναι εξίσου υπεύθυνοι για το δραματικό μας αδιέξοδο. Όταν ο γέροντας λιμοκτονεί ή ο εργαζόμενος αυτοκτονεί μπροστά στο αδιέξοδο, εσύ δεν μπορείς να μιλάς για τη διάσπαση του 68 ή για τον Μπρούνο Ρινάλντι και το αν θα πάρει τη δεύτερη θέση στο Επικρατείας.

Ποια είναι λοιπόν η επιλογή μας;

Χρειάζεται ένας ηγέτης που θα ανατάξει την κακοφορμισμένη Ελλάδα, ένας που έχει τη δύναμη να δώσει μια νέα προοπτική και ελπίδα στους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Ένας ηγέτης που θα υποστηριχτεί από όλο το φάσμα των προοδευτικών δυνάμεων και θα αλλάξει τις ισορροπίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση των μεγαλοτραπεζιτών της Φρανκφούρτης και των χρησματιστών του Σίτυ του Λονδίνου.

Λειτουργώντας λοιπόν με τη λογική της έσχατης ελπίδας και του «το μη χείρον βέλτιστον» θεωρώ πως πρέπει να ψηφίσω τον François Hollande. Σε αυτόν μάλλον μπορώ να ελπίζω.

Ψηφοφόρος του Jean-Luc Mélenchon

Advertisements

About Αντώνης Μιχαηλίδης

Ο υποφαινόμενος έχει τη βάση του στις υπώρειες της Πάρνηθας, αγωνιά για την απουσία των θεσμών στην Ελλάδα και για την προϊούσα παρακμή των πάντων στη χώρα μας.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s