Η τελευταία ευκαιρία της Αριστεράς

Τα περιθώρια τελειώνουν. Η ευκαιρία είναι ίσως για την Αριστερά η δεύτερη μετά τον Οκτώβρη του 1944. Τότε έχασε, μυωπικά αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις, μια τεράστια ευκαιρία να αναλάβει την εξουσία στη χώρα. Βεβαίως, βλέποντας με κατοπινή πείρα ό,τι ακολούθησε καταλαβαίνουμε πως ευτυχώς που τότε η Αριστερά ηττήθηκε. Αλλιώς θα ήμαστε ίσως εδώ και 20 χρόνια μετανάστες στην Ιταλία μαζί με τους συμπαθείς Αλβανούς μετανάστες.

Τώρα πλέον είναι η ευκαιρία. Επιβάλλεται η Αριστερά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Να αδράξει την ευκαιρία και να αποδείξει πως έχει ωριμάσει. Να δείξει πως νοιάζεται για τον λαό. Να πείσει τους Έλληνες πως αξίζει την εμπιστοσύνη και την ψήφο του.

Κι είναι τώρα η ευκαιρία που το δικομματικό σύστημα έχει καταρρεύσει. Το ΠΑΣΟΚ περιμένει απλώς τη ληξιαρχική πράξη του θανάτου του. Μετά την ήττα το ΠΑΣΟΚ θα γίνει 2-3 κομματίδια ανυπόληπτων και νοσταλγών της κρατικής μαρμίτας. Όσοι σοβαροί φιλοξενούνται ακόμη εκεί θα αναζητήσουν αλλού διέξοδο.

Η ΝΔ με ένα διαλυμένο ΠΑΣΟΚ αγκομαχά να συγκεντρώσει 25%.

Σε αυτό το περιβάλλον τα τρία κόμματα της Αριστεράς αθροίζουν ένα ποσοστό πλέον του 40%. Αν όμως ενωθούν έστω σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα σωτηρίας, το ποσοστό της ενωμένης Αριστεράς θα εκτιναχθεί πέραν του 50% και οι έδρες πέραν των 200.

Γιατί λοιπόν δεν συνασπίζονται; Γιατί δεν συνεργάζονται ενόψει της δραματικής μείωσης του βιοτικού επιπέδου του φτωχού Έλληνα; Το ένα κόμμα κατηγορεί το άλλο για ασήμαντες και ανόητες δήθεν διαφορές και αβελτερίες ή για λάθη του 1946 ή για την έκβαση του αποτυχημένου πειράματος του ανύπαρκτου σοσιαλισμού.

Τι δεν σκέφτονται; Τι δεν νοιάζονται; Τον απλό Έλληνα. Αυτόν για τα συμφέροντα δήθεν του οποίου κόπτονται στα σεντόνια των ανακοινώσεων και στα σπαραξικάρδια πολεμικά ανακοινωθέντα.

Πρόκειται για την τελευταία ευκαιρία. Και για τον ελληνικό λαό. Και δυστυχώς και για τα κόμματα της Αριστεράς. Μετά από αυτήν την ανεύθυνη στάση θα εξαφανιστούν από τον πολιτικό χάρτη. Κανείς πλέον δεν θα τα υπολήπτεται.

Προσωπικά ο Δικαιόπολις προσδοκά να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Δεν πρόκειται να προσέλθει στις επόμενες εκλογές, αν αυτοί που ευαγγελίζονται την πρόοδο και την ευημερία της εργατικής τάξης δεν αποδείξουν πως δεν είναι όργανα του πιο στυγνού καπιταλισμού.

Ο φτωχός και πενόμενος συνταξιούχος θα σας γυρίσει την πλάτη εσαεί, κύριοι της Αριστεράς.

Μαζί τους κι εγώ.

Ή αδράχνετε την ευκαιρία που προσφέρουν οι συνθήκες ή καταβαραθρώνεστε στον πάτο της ανυποληψίας των αιώνων.

Οι καιροί ου μενετοί.

Advertisements

About Αντώνης Μιχαηλίδης

Ο υποφαινόμενος έχει τη βάση του στις υπώρειες της Πάρνηθας, αγωνιά για την απουσία των θεσμών στην Ελλάδα και για την προϊούσα παρακμή των πάντων στη χώρα μας.
This entry was posted in αριστερά, διακομματική συνεργασία, κόμματα, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s